![](https://www.hetverlorenkind.nl/wp-content/uploads/2022/05/justice-gb9bdd76c4_640.png)
Immorele advocaten
De bedenkelijke rol van de advocatuur
Jeugdzorg is met uitzondering van de sociale advocatuur zeg maar gerust een onuitputtelijke goudmijn voor advocaten. Laten we elkaar geen mietje noemen. Vandaag schrijf ik over de bedenkelijke rol van de advocatuur in het jeugd- en familierecht. De rechterlijke macht neem ik nog een keer op de korrel.
In alle eerlijkheid lieve mensen advocaten in het jeugd- en familierecht zijn mede debet aan dat anno 2021 er nog geen einde is gekomen aan de structurele misstanden binnen de jeugdzorg. Ben ik misschien bot als ik dat hier hardop uitspreek? Neen, weet zeker van niet.
Hoelang weten deze advocaten nu al dat jeugdzorg de feiten nooit volledig en naar waarheid aanvoert in rapportages en verzoekschriften?
Een andere vraag aan u.
Wat hebben deze advocaten tot nog toe gedaan om de zwakke rechtspositie van hun cliënten te beschermen en versterken in en buiten de rechtszaal?
En…
Hoelang weten deze advocaten nu al dat de rechters in het jeugd-en familierecht in tal van jeugdzorgdossiers systematisch hebben geweigerd om uitvoering te geven aan een wettelijke plicht?
In de zin van art. 21 van het Burgerlijk Wetboek van Rechtsvordering.
Advocaten laten zich helaas door jeugdzorg tegen elkaar uitspelen. Kritische advocaten worden ingelijfd door de keten om een leuke blog te schrijven of met een tuchtklacht monddood gemaakt. Een advocaat die zich hard maakt voor de belangen van zijn cliënt wordt op slinkse wijze buiten de rechtszaal gehouden.
De orde van advocaten van wie je mag verwachten dat zij een warme deken legt over de beroepsgroep laat zich regelmatig ringeloren en voor het karretje spannen van bestuurders van gecertificeerde instellingen die in de rechtszaal niet een al te beste indruk maken op de rechter met hun rammelende foutrapportages.
Advocaten worden beëdigd door de rechtbank. Misschien is dat ergens de aanleiding om enigszins terughoudend te zijn en niet door te pakken op cruciale momenten die toedoen voor hun cliënten. Hoe duurder de advocaat, des te groter de kans dat deze advocaat ook plaatsvervangend rechter is. Die gaat echt niet tegen het rechterlijke establishment aanschoppen.
Het zou niet helemaal fair zijn van mij om alle advocaten over een kam te scheren. Feit blijft wel dat er een belangrijke rol is weggelegd voor de advocatuur in het jeugd- en familierecht om een keer massaal tegenstand te bieden aan de ongekende macht van jeugdzorginstellingen die structureel de wet aan de laars lappen. De belangen van hun cliënten verkwanselen.
Ik roep in herinnering de eed die deze advocaten ooit een keer op een blauwe maandag hebben afgelegd:
“Ik zweer getrouwheid aan de Koning, gehoorzaamheid aan de Grondwet, eerbied voor de rechterlijke autoriteiten, en dat ik geen zaak zal aanraden of verdedigen, die ik in gemoede niet gelove rechtvaardig te zijn.”
Prachtige woorden, alleen in het jeugd-en familierecht dames en heren zijn deze woorden aan stevige inflatie onderhevig en in de rechtspraktijk helaas niet zoveel meer waard.
Bron: Ata Kirat